Ο όρος  «Enshittification» επινοήθηκε από το συγγραφέα και ακτιβιστή Cory Doctorow και περιγράφει τη σκόπιμη υποβάθμιση ψηφιακών προϊόντων και υπηρεσιών, από μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες, αφού αποκτήσουν δεσπόζουσα θέση. H υποβάθμιση αυτή, συνήθως, εξελίσσεται σε διάφορα στάδια:

Αρχικά, μια εταιρεία προσφέρει μια υπηρεσία που λειτουργεί καλά και εξυπηρετεί ένα χρήσιμο σκοπό, γεγονός που οδηγεί πολλούς ανθρώπους να αρχίσουν να τη χρησιμοποιούν. Η υπηρεσία, συχνά παρέχεται σε πρώτη φάση δωρεάν, ή σε τεχνητά χαμηλή τιμή, ενώ η εταιρεία χάνει χρήματα, ή επιδοτεί την υπηρεσία. Καθώς η υπηρεσία γίνεται πιο δημοφιλής και απαραίτητη, οι χρήστες «εγκλωβίζονται», για παράδειγμα επειδή «αυτό χρησιμοποιούν και οι φίλοι τους». Οι χρήστες μπορεί, επίσης, να «εγκλωβιστούν» μέσω τεχνικών μέσων, για παράδειγμα επειδή η υπηρεσία δεν επιτρέπει τη μεταφορά φωτογραφιών, αναμνήσεων, ή άλλων πληροφοριών, σε μια εναλλακτική υπηρεσία.

Αφού «εγκλωβίσει»  τους χρήστες, ο πάροχος αρχίζει να περιορίζει τις παροχές, αρχικά προς όφελος των επιχειρηματικών πελατών του. Για παράδειγμα, μπορεί να αρχίσει να υπονομεύει την ιδιωτικότητά τους, πουλώντας τα προσωπικά τους δεδομένα, ή να μετατρέπει λειτουργίες που προηγουμένως ήταν δωρεάν, σε συνδρομή επί πληρωμή.

Ακόμη, οι χρήστες μπορεί να αρχίσουν να βλέπουν περισσότερες διαφημίσεις, να αφαιρούνται λειτουργίες, που τους επέτρεπαν να ελέγχουν την πλοήγησή τους και οι αλγόριθμοι να τροποποιούνται, ώστε να αυξάνεται η ποσότητα πληρωμένου περιεχομένου στη ροή τους. Αυτό συμβαίνει, επειδή ο πάροχος γνωρίζει ότι οι χρήστες είναι «εγκλωβισμένοι» και δε μπορούν εύκολα, να μετακινηθούν σε άλλη υπηρεσία. Οι επιχειρήσεις χρησιμοποιούν, σε μεγάλο βαθμό, τα κοινωνικά δίκτυα, για να διαφημιστούν. Αναλύσεις διαφημίσεων, στο Ηνωμένο Βασίλειο, έδειξαν ότι πάνω από το 30% των διαφημίσεων, που προβλήθηκαν, σε ένα διάστημα 23 ημερών, ήταν απάτη. Δυστυχώς πολλές διαδικτυακές διαφημίσεις έχουν εξελιχθεί , στον πιο αποτελεσματικό μηχανισμό για απάτες, εγκατάσταση κακόβουλου λογισμικού, «ψάρεμα προσωπικών δεδομένων. Οι διαφημίσεις αυτές δε φαίνονται ύποπτες, αντίθετα μοιάζουν επαγγελματικές και στοχεύουν στις προσωπικές μας ανάγκες.

Τέλος, όταν και οι επιχειρηματικοί πελάτες έχουν «εγκλωβιστεί», επειδή χρειάζεται να βρίσκονται εκεί όπου είναι οι δυνητικοί πελάτες τους, ο πάροχος μπορεί να αρχίσει να τους πιέζει, επίσης. Για παράδειγμα, η τιμή για την τοποθέτηση διαφημίσεων αυξάνεται, ή οι επιχειρήσεις πρέπει να πληρώνουν για να προσεγγίσουν κοινά, που παλαιότερα προσέγγιζαν χωρίς πληρωμή.

Έτσι, ο πάροχος έχει καταστήσει τόσο τους καταναλωτές όσο και τους επιχειρηματικούς πελάτες εξαρτημένους από την υπηρεσία σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην έχουν άλλη επιλογή από το να παραμείνουν. Το κόστος αποχώρησης από την πλατφόρμα,  ή το κόστος αλλαγής είναι απλώς υπερβολικά υψηλό για τους καταναλωτές, τους διαφημιζόμενους, ή άλλες επιχειρήσεις που βασίζονται στην πλατφόρμα για την καθημερινότητά τους, να διατηρούν επαφή με φίλους και οικογένεια, να διεξάγουν τις δραστηριότητές τους κ.λπ. Ο πάροχος και οι μέτοχοί του μένουν, τελικά με όλα τα κέρδη, εις βάρος όλων των υπολοίπων.