Αρχείο

Βαρύ το κόστος από τα πνευματικά δικαιώματα μουσικής σε καφενεία και μικροεπαγγελματίες

2/8/2007
Βουλευτές Ν. Δ.: Β΄ Θεσσαλονίκης, κ. Δημήτριος Γαλαμάτης, Λαρίσης, κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος, Κεφαλληνίας και Ιθάκης, κ. Πέτρος Αλιβιζάτος
Θέμα: Βαρύ το κόστος από τα πνευματικά δικαιώματα μουσικής σε καφενεία και μικροεπαγγελματίες
Προς: Υπουργό Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, κ. Προκόπη Παυλόπουλο, Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, κ. Γεώργιο Αλογοσκούφη, Υπουργό Πολιτισμού, κ. Γεώργιο Βουλγαράκη, Υπουργό Δικαιοσύνης, κ. Αναστάσιο Παπαληγούρα και Υπουργό Ανάπτυξης, κ. Δημήτριο Σιούφα


Με το Νόμο 2121/1993 περί πνευματικής ιδιοκτησίας καθορίζεται η υποχρέωση λήψης άδειας πριν από οποιαδήποτε δημόσια εκτέλεση ενός μουσικού έργου "που γίνεται προσιτό σε κύκλο προσώπων ευρύτερο από το στενό κύκλο της οικογένειας και το άμεσο περιβάλλον", με την ταυτόχρονη καταβολή των αναλογούντων πνευματικών δικαιωμάτων, από ένα μεγάλο αριθμό επιχειρήσεων, όπως καφενεία, εστιατόρια, καφέ, μπαρ, ζαχαροπλαστεία, αναψυκτήρια, καθώς και σε εμπορικά καταστήματα, μέσα μαζικής μεταφοράς, διοργάνωση ανοιχτών εκδηλώσεων, πανηγύρια, κλπ.
Με βάση το νόμο, κάθε δημόσια εκτέλεση ενός μουσικού έργου, είτε ζωντανή, είτε ηχογραφημένη, προαπαιτεί σχετική άδεια και καταβολή τιμήματος για τα πνευματικά δικαιώματα. Συνεπώς, οπουδήποτε, δημόσια, ακούγεται μουσική θα πρέπει να καταβάλλεται τίμημα για τα πνευματικά δικαιώματα.
Για την εφαρμογή του παραπάνω νόμου, Εταιρείες Διαχείρισης Πνευματικών Δικαιωμάτων, λειτουργώντας με συνεργάτες, κλιμάκια και αντιπροσώπους σε όλη τη χώρα, εκδίδουν άδειες δημόσιας εκτέλεσης μουσικών έργων, διαπιστώνουν παραβάσεις και εισπράττουν πρόστιμα ή το ανάλογο τίμημα βάσει ειδικών τιμολογίων.
Σε περίπτωση μη καταβολής από τη μεριά των επαγγελματιών του εν λόγω τιμήματος ακολουθεί συνήθως η διεκδίκηση τους από τις εταιρείες διαχείρισης πνευματικών δικαιωμάτων μέσω της δικαστικής οδού.
Συχνά γινόμαστε αποδέκτες διαμαρτυριών από επαγγελματίες, κάποιοι μάλιστα εκ των οποίων τονίζουν ότι ενώ, βάσει της Ελληνικής Νομοθεσίας, τυγχάνουν ευεργετικών διατάξεων στην καταβολή εισφορών στα Ταμεία που ανήκουν ή στη φορολόγησή τους (π.χ. ιδιοκτήτες καφενείων σε χωριά με μικρό πληθυσμό), στην περίπτωση καταβολής τιμήματος για τα πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχει ανάλογη αντιμετώπιση.
Αντίστοιχες διαμαρτυρίες συχνά καταγράφονται και από εμπορικούς και επαγγελματικούς συλλόγους, αλλά και επιμελητήρια σε όλη την Ελλάδα για μέλη τους, που δεν διαθέτουν την υποδομή (ηχεία, οθόνες) για δημόσια χρήση οπτικοακουστικών έργων, παρά μικρά ραδιόφωνα, προς χρήση των ιδιοκτητών, με σκοπό, ως επί το πλείστον την ενημέρωση.

Κατόπιν τούτων ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:

1. Υπάρχει σκέψη επικαιροποίησης της νομοθεσίας περί πνευματικών δικαιωμάτων, με βάση τα αποτελέσματα και τα συμπεράσματα από την εφαρμογή του Ν.2121/1993 τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια;
2. Πρόκειται να προβλεφθεί ειδική ρύθμιση απαλλαγής καταβολής τιμήματος για πνευματικά δικαιώματα σε περιπτώσεις επαγγελματιών ή δραστηριοτήτων χωριών με μικρό πληθυσμό, ορεινών, μειονεκτικών ή με άλλες ιδιαιτερότητες, όπου το τίμημα αυτό επιβαρύνει σημαντικά την οικονομική κατάστασή τους;