Μέθοδοι προώθησης πωλήσεων, που απευθύνονται σε παιδιά
18.04.08

yo_033.jpgΣυνέβη και αυτό!!!
Κολοσσιαία εταιρία παραγωγής αναψυκτικού, που περιέχει καφεϊνη και άλλα επιβλαβή για την υγεία συστατικά, πλήρωσε 150 εκατομμύρια δολλάρια σε κινηματογραφική εταιρία. Με τον τρόπο αυτό εξασφάλισε το αποκλειστικό δικαίωμα να χρησιμοποιήσει στην διαφημιστική της εκστρατεία τους χαρακτήρες από μια ιδιαίτερα δημοφιλή ταινία, που παίζεται στους κινηματογράφους τους τελευταίους μήνες. Η ταινία βασίζεται σε αγαπημένη λογοτεχνική παιδική σειρά, της οποίας ο συγγραφέας θα εισπράξει 15 εκατομμύρια δολλάρια.

Με αυτόν τον τρόπο, οι χαρακτήρες της ταινίας θα απεικονίζονται πάνω στις συσκευασίες του αναψυκτικού και το αναψυκτικό θα διαφημίζεται στα εξώφυλλα των λογοτεχνικών βιβλίων.

Το ΚΕ.Π.ΚΑ. θέλει να επισημάνει ότι αυτοί οι τρόποι διαφήμισης, που στοχεύουν στα παιδιά-Καταναλωτές είναι αθέμιτοι και πρέπει να σταματήσουν άμεσα.

Με αφορμή τα παραπάνω γεγονότα δημοσιεύουμε σήμερα μια ανάλυση για τις νέες μεθόδους προώθησης πωλήσεων στα παιδιά.

Παιδιά και Διαφήμιση

Η έρευνα διενεργήθηκε από την BEUC (Ευρωπαϊκός Καταναλωτικός Οργανισμός) και στα 15 κράτη-μέλη της ΕΕ και περιγράφει τις τελευταίες εξελίξεις στις μεθόδους προώθησης πωλήσεων, που απευθύνονται σε παιδιά, κυρίως ηλικίας μεταξύ 6 και 12 ετών. Επίσης αναλύει τους στόχους και τη φύση των ρυθμίσεων, που αφορούν το ζήτημα παιδιά και διαφήμιση σε επίπεδο ΕΕ και στα κράτη μέλη, ενώ διερευνά και τη διαθέσιμη βιβλιογραφία και τις μελέτες πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα. Η έρευνα τελειώνει με συμπεράσματα και προτάσεις δράσης.

Ι.Εξελίξεις στις μεθόδους προώθησης πωλήσεων

Τα παιδιά αποτελούν ένα σημαντικό στόχο για διαφημιστές και επαγγελματίες του μάρκετινγκ, καθώς αντιπροσωπεύουν "τρεις αγορές" σε μία: αποτελούν μια βασική ομάδα αγοραστών που διαθέτει χρήματα για τις δικές της ανάγκες και επιθυμίες, αποτελούν μια ομάδα προσώπων με επιρροή, αφού συχνά επηρεάζουν τις αποφάσεις αγοράς στο σπίτι, και τέλος, αποτελούν μια ομάδα μελλοντικών αγοραστών, καθώς τα παιδιά, όταν ενηλικιωθούν, θα προμηθεύονται αγαθά και υπηρεσίες και είναι πιθανόν να προτιμούν τα προϊόντα, με τα οποία έχουν εξοικειωθεί από μικρά.

Η έρευνα δείχνει ότι η κατανάλωση έχει γίνει αναπόσπαστο τμήμα της καθημερινής ζωής των παιδιών. Η διαφήμιση είναι μόνο μέρος ενός ολοκληρωμένου μάρκετινγκ, καθώς όλο και περισσότερο χρησιμοποιούνται επιτηδευμένες και συχνά πιο συγκεκαλυμμένες τεχνικές μάρκετινγκ. Αυτές περιλαμβάνουν: παιδικές λέσχες, διαγωνισμούς, χορηγίες παιδικών εκδηλώσεων, δωρεάν προσφορά δώρων, τα οποία αποτελούν μόνο ένα μέρος μιας σειράς προϊόντων, άμεση ταχυδρόμηση, τηλεαγορές, εμπορική εκμετάλλευση δημοφιλών ονομάτων (για την προώθηση προϊόντων που συνδέονται με αγαπημένες ταινίες ή παιχνίδια των παιδιών) και μάρκετινγκ μέσα στο σχολείο. Αυτές οι "νέες" τεχνικές καθιστούν εξαιρετικά δύσκολο για τα παιδιά να διακρίνουν τη "διαφήμιση" από τη συνηθισμένη διασκέδαση (προγράμματα, ταινίες, περιοδικά κλπ.).

Παιδικές λέσχες συναντώνται σχεδόν σε όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ. Είναι ένα αυξανόμενο φαινόμενο ιδίως στην Πορτογαλία, την Ισπανία και την Ιρλανδία. Μερικές λέσχες, που δημιουργούνται κυρίως από προμηθευτές, κατασκευαστές, ΜΜΕ και, πρόσφατα, την τραπεζική κοινότητα, είναι π.χ. το Ντίσνεϊ Κλαμπ, Μπάρμπι Κλαμπ κλπ. Αυτές οι λέσχες συνιστούν μηχανισμούς μάρκετινγκ για την προώθηση της πωλήσεως προϊόντων ή υπηρεσιών. Συχνά ένας από τους κυριότερους στόχους τους είναι η δημιουργία ενός καταλόγου διευθύνσεων παιδιών, προς τα οποία θα απευθύνονται η διαφήμιση και άλλες πιο συγκαλυμμένες τεχνικές μάρκετινγκ. Π.χ., οι περισσότερες λέσχες εκδίδουν περιοδικά, τα οποία στα παιδιά φαίνονται κανονικά περιοδικά, αλλά στην πραγματικότητα είναι φυλλάδια, όπου οι εταιρίες διαφημίζουν τα προϊόντα τους. Η έλξη που ασκούν στα παιδιά συνίσταται, πέρα από την κίνητρο της παροχής δώρου για την εγγραφή σε αυτές, είναι ότι παρέχουν στα παιδιά μια αίσθηση ταυτότητας και ότι ανήκουν κάπου. Επιπρόσθετα, οι λέσχες απευθύνονται και στον κόσμο των ενηλίκων. Όπως τα παιδιά, έτσι και οι γονείς τους λαμβάνουν περιοδικά και ταχυδρομείο σε τακτική βάση και συχνά και μια κάρτα μέλους.

Η κρυπτοδιαφήμιση παρουσιάζεται με αυξανόμενη συχνότητα στις παιδικές δημοσιεύσεις μέσα στην ΕΕ. Πρόκειται εδώ για διαφημίσεις που παίρνουν μορφή άσχετη με τη διαφήμιση και γίνονται έτσι αξιόπιστες. Μπορεί να έχουν τη μορφή μιας είδησης ή ενός άρθρου, στήλης με συμβουλές, στήλης κόμικ, παιχνιδιού ή γρίφου.

Παραδείγματα διαφορετικών τεχνικών προωθήσεως πωλήσεων μπορεί να βρει κανείς σε όλες τις χώρες της ΕΕ. Η προσφορά πρόσθετων παροχών ή δώρων είναι πολύ συνηθισμένη και αυτές οι πρόσθετες παροχές είναι συχνά μέρος μιας εκστρατείας που ενθαρρύνει τη συνεχή κατανάλωση. Για παράδειγμα η προσθήκη μιας πολύχρωμης αριθμομηχανής σε πακέτο δημητριακών, που λέγεται Flippo (στην Ολλανδία και το Βέλγιο), Troc's (Γαλλία) και Pogs (Βρετανία), υπήρξε ιδιαίτερα επιτυχής και οδήγησε, π.χ. στην Ολλανδία, σε αύξηση των πωλήσεων των δημητριακών κατά 25%. Η εμπορική εκμετάλλευση δημοφιλών ονομάτων για την προώθηση προϊόντων (character merchandising) είναι επίσης διαδεδομένη στις χώρες της Ε.Ε. Σε αυτή τη μέθοδο δημιουργείται ένας σύνδεσμος μεταξύ ενός υπάρχοντος προϊόντος και μιας αγαπημένης παιδικής ταινίας ή παιδικού παιγνιδιού. Η εμπορική εκμετάλλευση δημοφιλών ονομάτων διεγείρει τη φαντασία των παιδιών. Για παράδειγμα τα γεύματα Happy Meals των McDonald's διατίθενται σε μια ειδική συσκευασία κουτιού με σκηνές της ταινίας που διαφημίζουν και περιέχουν συνήθως ένα μοντέλο κάποιου χαρακτήρα της ταινίας. Περαιτέρω, τα προϊόντα συχνά δημιουργούνται με βάση έναν συγκεκριμένο χαρακτήρα.

Οι διαγωνισμοί έχουν γίνει ιδιαίτερα δημοφιλή μέσα προώθησης πωλήσεων σε όλη την Ε.Ε. Με τους διαγωνισμούς δημιουργείται μια ισχυρή "ταυτότητα σήματος/πωλητή", καθώς απαιτείται από τα παιδιά να προσέξουν το εμπορικό σήμα ή το όνομα του καταστήματος ή άλλα σχετικά σύμβολα. Για παράδειγμα, στη Φινλανδία οι διαφημιστές διοργανώνουν αθλητικούς αγώνες για παιδιά, στους οποίους το όνομα των εταιριών αθλητικών προϊόντων εμφανίζεται παντού.

Χορηγίες τηλεοπτικών παιδικών προγραμμάτων παρατηρούνται σε όλα σχεδόν τα κράτη-μέλη της ΕΕ. Συγκεκριμένα, στις χώρες Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία, Αυστρία, Δανία, Λουξεμβούργο και Ηνωμένο Βασίλειο παρατηρείται μια αύξηση στις χορηγίες αυτού του είδους. Μια εταιρία μπορεί να χρηματοδοτήσει ένα συγκεκριμένο παιδικό πρόγραμμα εξ ολοκλήρου ή να πληρώσει για να εμφανίζεται το προϊόν της κατά τη διάρκεια του προγράμματος. Οι εταιρίες επίσης παρέχουν χορηγίες σε παιδικά περιοδικά, όπως π.χ. στη Βρετανία, όπου οι κατασκευαστές παιδικών παιχνιδιών παρέχουν χορηγίες σε περιοδικά, όπως τα "Cindy" και "Power Rangers".

Υπάρχουν άφθονα παραδείγματα προώθησης πωλήσεων μέσα στα σχολεία, στην Ε.Ε. Ακόμα και σε χώρες, όπως είναι η Πορτογαλία, όπου η προώθηση πωλήσεων στα σχολεία απαγορεύεται, βρίσκονται παραδείγματα. Η προώθηση πωλήσεων στα σχολεία παρουσιάζει αύξηση ιδίως στο Βέλγιο, στη Σουηδία, στη Φινλανδία, στην Ολλανδία, στη Γερμανία, στην Ελλάδα, στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιρλανδία. Μια συχνή μέθοδος που ακολουθούν οι εταιρίες είναι η παροχή εκπαιδευτικών πακέτων στα σχολεία. Τα προϊόντα της εταιρίας-χορηγού - συχνά προσφέρονται και δωρεάν κουπόνια κλπ. - συνδυάζονται με εκπαιδευτικό υλικό. Για παράδειγμα, στην Αυστρία πολλές τράπεζες προσφέρουν βιβλία και υλικό διδασκαλίας. Οι εταιρίες επίσης οργανώνουν διαγωνισμούς και κουίζ σε σχολικά πλαίσια. Σε πολλές χώρες της ΕΕ, οι εταιρίες συχνά αποστέλλουν δωρεάν δείγματα σε σχολεία ή έρχονται σε σχολεία για να χορηγήσουν δείγματα. Μια άλλη μέθοδος συνίσταται στη χορήγηση από τις εταιρίες σχολικού εξοπλισμού. Π.χ., στην Ολλανδία τα σχολεία έλαβαν δύο δωρεάν τηλεοράσεις σε αντάλλαγμα για την παροχή διαφημιστικού χώρου στους πίνακες ανακοινώσεών τους. Στη Γαλλία και στην Ελλάδα διαφημιστικά φυλλάδια μοιράζονται σε παιδιά, όχι στο σχολείο, αλλά ακριβώς έξω από αυτό.

Οι πωλήσεις από απόσταση στα παιδιά, συμπεριλαμβανομένων του άμεσου ταχυδρομείου, των τηλεαγορών, των τηλεφωνικών υπηρεσιών με αυξημένη χρέωση και του Διαδικτύου, παρουσιάζουν αύξηση. Στα περισσότερα κράτη της Ε.Ε. οι εταιρίες αποστέλλουν απευθείας επιστολές μέσω ταχυδρομείου στα παιδιά. Οι τράπεζες ιδίως χρησιμοποιούν αυτή την τεχνική συχνά στην Φινλανδία, το Βέλγιο, την Ολλανδία και τη Γερμανία. Οι τηλεαγορές που απευθύνονται στα παιδιά αποτελούν ένα αυξανόμενο φαινόμενο. Τα παιδικά τηλεοπτικά προγράμματα, για παράδειγμα στην Πορτογαλία και την Αυστρία, περιλαμβάνουν τηλεμάρκετινγκ, μέσω του οποίου τα παιδιά μπορούν να αγοράσουν βιντεοκασέτες και παιχνίδια. Παραδείγματα τηλεφωνικών υπηρεσιών με αυξημένη χρέωση μπορεί να βρει κανείς στο Βέλγιο, την Πορτογαλία και την Ιταλία, όπου τα παιδιά προτρέπονται να καλέσουν έναν αριθμό για να ακούσουν μια ιστορία ή για να συμμετάσχουν σε ένα διαγωνισμό και η κλήση συχνά κοστίζει ένα σημαντικό ποσό ανά λεπτό. Ακόμα, οι ειδικοί του μάρκετινγκ ανακαλύπτουν το Διαδίκτυο, ως μέσο για τη δημιουργία άμεσων και στενών σχέσεων με τα παιδιά. Για την προσέλκυση των παιδιών δημιουργούνται στο Διαδίκτυο ελκυστικά περιβάλλοντα.

ΙΙ. Επισκόπηση της υπάρχουσας έρευνας για τα αποτελέσματα της διαφήμισης στα παιδιά

Από το 1970 έχει ερευνηθεί εντατικά η σχέση μεταξύ παιδιού και διαφήμισης. Το μεγαλύτερο τμήμα της έρευνας επικεντρώθηκε στην τηλεοπτική διαφήμιση και τα άμεσα αποτελέσματά της στα παιδιά. Φαίνεται ότι, λόγω των περιορισμών στην αντίληψη τους, τα παιδιά αντιλαμβάνονται τη διαφήμιση τελείως διαφορετικά απ' ό,τι οι ενήλικοι. Τα περισσότερα παιδιά δεν αποκτούν την ικανότητα να διακρίνουν μεταξύ της διαφήμισης και του τηλεοπτικού προγράμματος μέχρι την ηλικία των 6-8 ετών. Πάντως, φυσιολογικά, μόνο μετά την ηλικία των 11 ή 12 ετών, τα παιδιά αντιλαμβάνονται πλήρως τη σημασία της διαφήμισης. Τούτο απαιτεί πρόσθετες, σχετικά σύνθετες ικανότητες, οι οποίες αναπτύσσονται όσο το παιδί ενηλικιώνεται. Γενικά θεωρείται ότι αυτή η κατανόηση είναι σημαντική για αυτά, ώστε να αναπτύξουν μια κριτική στάση απέναντι στη διαφήμιση. Αυτό είναι περισσότερο δύσκολο όταν έχουμε να κάνουμε με συγκεκαλυμμένες μορφές διαφήμισης, όπως είναι η κρυπτοδιάφημιση και οι διαγωνισμοί.

Σήμερα απαιτείται η διενέργεια περισσότερων, ανεξάρτητων ερευνών αναφορικά με τη σχέση μεταξύ παιδιού και διαφήμισης. Όχι μόνο πρέπει η έρευνα να επεκταθεί, προκειμένου να καλύψει και άλλες μορφές διαφήμισης, αλλά πρέπει να συμπεριληφθούν σ' αυτήν και τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα, καθώς δεν γνωρίζουμε ακόμα, ποιο θα είναι το αποτέλεσμα της συσσώρευσης των εμπορικών πρακτικών.

Αν και η έρευνα μπορεί να μας παρέχει περισσότερες γνώσεις σχετικά με τα αποτελέσματα της διαφήμισης στα παιδιά, πρέπει να τονισθεί ότι, πάνω από όλα, το ζήτημα "παιδιά και διαφήμιση" πρέπει να ιδωθεί ως ένα ζήτημα ηθικής. Ως ένα ζήτημα, που έχει να κάνει με την άποψή μας για τα παιδιά και τις ανάγκες τους στην κοινωνία. Τα παιδιά δεν αποτελούν ένα ώριμο τμήμα της αγοράς. Είναι, για να χρησιμοποιήσουμε τα λόγια ενός ερευνητή, "οι πιο άπειροι από όλους τους Καταναλωτές, διαθέτουν ελάχιστα και για αυτό ζητούν τα περισσότερα. Συνακόλουθα, είναι οι πιο κατάλληλοι για να επηρεασθούν" . Άρα τα παιδιά θα πρέπει να αναγνωρισθούν ως "ειδική κατηγορία ανθρώπων με δικαιώματα", και όχι ως "μικροί ενήλικοι".

Για αυτό, οι ρυθμίσεις που προστατεύουν τους ενήλικους αναφορικά με τη διαφήμιση δεν επαρκούν, αλλά απαιτούνται ειδικές ρυθμίσεις για τα παιδιά. Πιο συγκεκριμένα, με δεδομένη την αυξημένη χρήση συγκεκαλυμμένων τεχνικών διαφήμισης, που απευθύνεται στα παιδιά, υπάρχει ανάγκη για λήψη μέτρων προς διασφάλιση της δίκαιης μεταχείρισης και συνεπώς, ανάγκη προς ρύθμιση. Επιπρόσθετα, τα παιδιά πρέπει να ενημερώνονται για τη σημασία της διαφήμισης. Όσο περισσότερα γνωρίζουν για αυτή, τόσο πιο πιθανό είναι ότι θα την αντιμετωπίζουν πιο αποστασιοποιημένα. Σε αυτό το σημείο διαφαίνεται ένα ιδιαίτερο καθήκον για τους γονείς και τους δασκάλους. Όμως, οι δυνατότητες που έχουν οι δάσκαλοι και ιδίως οι γονείς να βοηθήσουν τα παιδιά να αντιληφθούν τη σημασία της διαφήμισης είναι περιορισμένες από άποψη ικανοτήτων, χρόνου και γνώσης. Επίσης, πολλές διαφημίσεις δεν γίνονται πάντοτε αντιληπτές από τους γονείς και τους δασκάλους. Συνεπώς, η εκπαίδευση από μόνη της δεν επαρκεί, αλλά πρέπει να ενισχυθεί με ειδικές ρυθμίσεις για τις μεθόδους πωλήσεων, που απευθύνονται στα παιδιά.

ΙΙΙ. Η υπάρχουσα νομοθεσία για τα παιδιά και τη διαφήμιση

Κυρίως λόγω της Οδηγίας "για την Τηλεόραση χωρίς σύνορα", η οποία έχει εφαρμοστεί από τα περισσότερα κράτη μέλη της Ε.Ε., τόσο οι νομικές ρυθμίσεις όσο και οι κώδικες δεοντολογίας για τα παιδιά και τη διαφήμιση παρουσιάζουν την τάση να επικεντρώνονται στην τηλεόραση. Άλλες μέθοδοι πωλήσεων και διαφήμισης, που εφαρμόζονται αυξημένα, έχοντας ως στόχο τα παιδιά, όπως είναι η διαφήμιση μέσω των σχολείων, η απευθείας ταχυδρομική επικοινωνία και οι παιδικές λέσχες, δεν έχουν αποτελέσει σχεδόν καθόλου αντικείμενα νομικών ρυθμίσεων από την Ε.Ε. Αν και σχεδόν κάθε κράτος μέλος έχει ρυθμίσει ορισμένες πλευρές αυτών των "νέων" τεχνικών, καμία χώρα δεν τις ρυθμίσει σε όλο το εύρος τους. Περαιτέρω, δεν υπάρχει ένας κοινός ορισμός της παιδικής ηλικίας στους κανόνες που ισχύουν, ούτε υπάρχει κάποια κοινή αντίληψη περί του αν οι κανόνες θα πρέπει να εφαρμοστούν σε όλη τη διαφήμιση, ή μόνο στη διαφήμιση που βλέπουν τα παιδιά ή μόνο στη διαφήμιση που απευθύνεται ειδικά στα παιδιά. Υπάρχει συνεπώς ένα μεγάλο κενό στις νομικές ρυθμίσεις της "νέας" διαφήμισης και των τεχνικών μάρκετινγκ που απευθύνονται στα παιδιά, τόσο σε διεθνές όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Στο πεδίο της διαφήμισης για τον καπνό και τα οινοπνευματώδη ποτά, που απευθύνεται στους ανήλικους υπάρχει λίγο-πολύ μια ομοιόμορφη προσέγγιση. Σε όλα τα κράτη-μέλη εφαρμόζονται ειδικές νομικές ρυθμίσεις. Σε σχέση με άλλα προϊόντα ή υπηρεσίες που αφορούν τα μικρά παιδιά, όπως είναι τα παιχνίδια, τα γλυκά και τα προϊόντα ζαχαροπλαστικής, οι κανόνες δικαίου δεν είναι όλοι ομοιόμορφοι και σε μερικές χώρες δεν υπάρχουν καθόλου σχετικές ρυθμίσεις. Ενώ ορισμένα κράτη μέλη έχουν εισάγει πολύ ειδικούς κανόνες για τη διαφήμιση παιδικών παιχνιδιών και γλυκών, άλλα κράτη δεν έχουν καθόλου κανόνες. Πρέπει να αναφερθεί ότι οι διάφορες ρυθμιστικές πρωτοβουλίες δεν καλύπτουν τη διασυνοριακή διάσταση της διαφήμισης προς τα παιδιά. Τούτο υποδηλώνει ότι δεν είναι δυνατό στα μεμονωμένα κράτη μέλη να επιβάλλουν τις εθνικές ρυθμίσεις τους, στην περίπτωση που αυτές παραβιάζονται από "αλλοδαπούς" διαφημιστές.

Τέλος, υπάρχει ένα ουσιώδες κενό μεταξύ των ισχυόντων ρυθμίσεων και την εφαρμογή τους στην πλειοψηφία των κρατών μελών της ΕΕ. Η γενική φύση των ρυθμίσεων αυτών καθιστά δύσκολη την εφαρμογή τους. Μόνο εκεί όπου υπάρχει μια δημόσια αρχή, με ειδική αρμοδιότητα την προστασία των συμφερόντων των Καταναλωτών από τη διαφήμιση, όπως είναι π.χ. ο Συνήγορος του Πολίτη (Όμπουντσμαν) στις Σκανδιναβικές χώρες, εφαρμόζονται καλύτερα οι κανόνες για την προστασία των παιδιών από τη διαφήμιση.

IV. Συστάσεις από τη BEUC και την Ένωση Καταναλωτών Consumentenbond

Με βάση τα αποτελέσματα της έρευνας, η BEUC και η Consumentenbond εγείρουν μια σειρά αξιώσεων προς την Ε.Ε. προκειμένου να δραστηριοποιηθεί σε αυτόν τον τομέα. Η BEUC και η Ένωση Καταναλωτών προτείνουν:

  • Η Ε.Ε. πρέπει να εισάγει νομικές ρυθμίσεις για την προστασία των παιδιών από όλες τις μορφές των τεχνικών μάρκετινγκ, όποιο και να είναι το μέσο. Οι ρυθμίσεις πρέπει να καλύπτουν όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες. Συγκεκριμένα, η νομοθεσία θα πρέπει να προβλέπει περιορισμούς σε ορισμένες πρακτικές π.χ., το μάρκετινγκ μέσα στα σχολεία και το άμεσο μάρκετινγκ.
  • Εάν με την κοινοτική νομοθεσία δεν επιτευχθεί το μεγαλύτερο δυνατό επίπεδο προστασίας για τα παιδιά, οι Καταναλωτικές Οργανώσεις στην Ευρώπη πιστεύουν ότι θα πρέπει να επιτρέπεται στα κράτη-μέλη να εισάγουν και να διατηρήσουν ρυθμίσεις για τη διαφήμιση προς τα παιδιά στην επικράτεια τους, σύμφωνα με τις παραδόσεις τους και την κουλτούρα τους και πρέπει να μπορούν να εφαρμόζουν αυτές τις ρυθμίσεις στις μεθόδους πωλήσεων που προέρχονται από το εξωτερικό. Δεν πρέπει να υποχρεώνονται από την Ε.Ε. να χαμηλώσουν τα δεδομένα τους. Είναι συνεπώς ανεπίτρεπτο να αντιπαρατίθεται η Ε.Ε. προς τους περιορισμούς της διαφήμισης, που απευθύνεται στα παιδιά, στη Σουηδία και την Ελλάδα.
  • Η παρακολούθηση και εφαρμογή των κανόνων, που αφορούν τα παιδιά και τις πρακτικές του μάρκετινγκ, πρέπει να βελτιωθούν με την εισαγωγή αυστηρότερων κυρώσεων, που να καλυτερεύουν τις διαδικασίες υποβολής καταγγελιών, να βελτιώνουν την πρόσβαση σε πληροφορίες για τη νομολογία σε αυτόν τον τομέα και με την εγκαθίδρυση ενός ανεξάρτητου Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου, που να παρακολουθεί τις εξελίξεις στην αγορά, που αφορά τα παιδιά.
  • Πρέπει να πραγματοποιηθούν εκστρατείες πληροφόρησης και εκπαίδευσης στα κράτη μέλη της Ε.Ε., με την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, για την εκπαίδευση των παιδιών, ώστε να μπορούν αυτά να αναγνωρίζουν τα διαφημιστικά μηνύματα, να αποφασίζουν μόνα τους και να κάνουν γνωστά αυτά τα ζητήματα στους γονείς και τους δασκάλους.
  • Θα πρέπει να διεξαχθεί επιστημονική έρευνα σχετικά με τα συνδυασμένα αποτελέσματα της διαφημιστικής πίεσης στα παιδιά, αλλά η έρευνα αυτή θα πρέπει να είναι ανεξάρτητη και να μη αποτελεί αντικείμενο χορηγίας οικονομικών συμφερόντων.
Καταναλωτικά Βήματα - Τεύχος Φεβρουαρίου 2002
Τελευταία ανανέωση ( 04.08.10 )