Ποιος εγγυάται την υγεινή στην αγορά κρέατος;
17.04.08

fo_155.jpgΗ κατάσταση της κεντρικής κρεαταγοράς του Ρέντη αποτελεί, ίσως, μόνο την κορυφή του παγόβουνου, που λέγεται εμπορία του κρέατος.

Αν και δεν έχει εκδοθεί και κοινοποιηθεί η έκθεση των κοινοτικών ελεγκτών, δεν είναι δύσκολο κανείς να προβλέψει το δυσμενές περιεχόμενό της.

Παρά την έκταση και την προβολή όμως, που πήρε το θέμα στα Μ.Μ.Ε., μόνο επιδερμικά αναλύθηκε. Σε καμιά περίπτωση δεν αναδείχθηκε η ουσία του προβλήματος.

Οι συνθήκες υγιεινής των αγορών αυτού του είδους στη χώρα μας είναι εξόφθαλμα απαράδεκτες και γνωστές στα όργανα ελέγχου και τους Καταναλωτές. Άλλωστε δεν είναι απαραίτητο να είναι κανείς ειδικός για να το αντιληφθεί. Πολύ καλύτερα γνωρίζουν το πρόβλημα και τα αρμόδια Υπουργεία, τα οποία έχουν την κατ' εξοχήν ευθύνη του εκσυγχρονισμού, της αναβάθμισης και της προσαρμογής των αγορών στις σύγχρονες αντιλήψεις περί υγιεινής και ασφάλειας του κρέατος. Όχι μόνο το νομοθετικό πλαίσιο, που διέπει τη λειτουργία των αγορών αυτών, και το καθεστώς εμπορίας του κρέατος, είναι κοινό για όλα τα κράτη μέλη της Ε.Ε., αλλά υπάρχουν και διαθέσιμα κονδύλια για εκσυγχρονισμό ή μετεγκατάσταση μονάδων παραγωγής, τυποποίησης και διάθεσης ζωικών τροφίμων.

Δυστυχώς, όμως, η εναρμόνιση της χώρας μας και η ουσιαστική εφαρμογή των οδηγιών γίνεται με μεγάλη καθυστέρηση. Τα προβλήματα αντιμετω-πίζονται επιφανειακά και μόνο για το φόβο του ελέγχου των κοινοτικών οργάνων. Απουσιάζει ακόμη και η διάθεση εφαρμογής των κανόνων αυτών, από όλους τους εμπλεκόμενους, δηλαδή από τους εμπόρους και λιανοπωλητές μέχρι δυστυχώς και τους ελεγκτές.

Η όποια πρόοδος συμβαίνει, γίνεται μετά από τη δημοσιοποίηση των προβλημάτων και τον κλονισμό της εμπιστοσύνης των Καταναλωτών και όχι εξαιτίας του σεβασμού του δικαιώματος των πολιτών να απολαμβάνουν υγιεινά προϊόντα.

Μόλις το 2001 ξεκίνησαν στη χώρα μας πραγματικοί εργαστηριακοί έλεγχοι για τη διαπίστωση της σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας των βοοειδών. Παρόμοιοι έλεγχοι για τη νόσο Scrapie στα αιγοπρόβατα καθυστερούν σημαντικά.

Η αφαίρεση των υλικών υψηλού κινδύνου για τις σπογγώδεις εγκεφαλο-πάθειες πραγματοποιείται πλημμελώς και σταδιακά, λόγω έλλειψης της απαραίτητης υποδομής των ελληνικών σφαγείων κατά την έναρξη εφαρμογής του προγράμματος. Η αφαίρεση αυτή γίνεται κυρίως στα ντόπια σφάγια βοοειδών, που καλύπτουν το πολύ έως το 20% της εγχώριας κατανάλωσης. Δυστυχώς, επιτρέπεται η εισαγωγή σφαγίων βοοειδών με τα οστά της σπονδυλικής στήλης, με τον όρο ότι η αφαίρεση θα πραγματοποιηθεί σε ελληνικά εργαστήρια τεμαχισμού, ενώ είναι γνωστή η ανεπάρκεια σε αριθμό και υποδομή των εργαστηρίων αυτών καθώς και η αδυναμία πλήρους ελέγχου αυτής της διαδικασίας.

Η αδρανοποίηση και καταστροφή των υλικών αυτών πόρρω απέχει από την απαιτούμενη, η οποία απαιτεί υψηλών προδιαγραφών υποδομή (ειδικούς κλιβάνους, ΧΥΤΑ κλπ), κάτι που απουσιάζει από τις περισσότερες περιοχές της χώρας.

Όσον αφορά στα σφαγεία της χώρας, εδώ μπορούμε να σημειώσουμε ότι η κατάστασή τους βελτιώθηκε εντυπωσιακά κατά τα τελευταία χρόνια, όμως χρειάζονται αρκετά να γίνουν ακόμη, ιδιαίτερα για τη σφαγή των αμνοεριφίων κατά τις περιόδους αιχμής, όπως το Πάσχα, την Πρωτομαγιά και το Δεκαπενταύγουστο.

Οι έλεγχοι των διοξινών στα ζωικά τρόφιμα και τις ζωοτροφές γίνονται αραιά και που και όχι οργανωμένα με βάση ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα.

Οι έλεγχοι για κατάλοιπα φαρμάκων (π.χ. αντιβιοτικών) και αυξητικών παραγόντων (π.χ. ορμονών) είναι ανεπαρκείς και πραγματοποιούνται κυρίως στα ντόπια κρέατα. Όσο για τα εισαγόμενα, ο έλεγχος επαφίεται στην καλή θέληση τη χώρας αποστολής.

Η επισήμανση των σφαγίων βοοειδών, παρά τη μεγάλη προβολή της, δεν είναι επαρκής και χρήσιμη για τον Καταναλωτή ώστε αυτός, χωρίς κόπο και με σιγουριά, να γνωρίζει την ακριβή προέλευσή τους. Κάτι τέτοιο μόνο σε συσκευασμένα τεμάχια είναι εφικτό.

Αν όλα αυτά συνδυασθούν με το μεγάλο κομφούζιο αρμοδιοτήτων, που επικρατεί μεταξύ των Ελληνικών Υπουργείων, την ουσιαστική έλλειψη προσωπικού και την ελλιπή υποδομή των εργαστηρίων, τότε μπορεί να βγει το συμπέρασμα πως δεν μπορεί κανείς ουσιαστικά να εγγυηθεί για την υγιεινή των κρεάτων, που διακινούνται στη χώρα.

Το θέμα όμως της υγιεινής των κρεάτων είναι σοβαρό και δεν μπορεί να αναλυθεί σύντομα. Θα επανέλθουμε, με την πρώτη ευκαιρία και με προτάσεις μέτρων, τα οποία μπορούν να συμβάλλουν στην προστασία της υγείας του Καταναλωτή.
Καταναλωτικά Βήματα - Τεύχος Φεβρουαρίου 2002
Τελευταία ανανέωση ( 28.07.10 )