online_registration_banner.png

Για τα παράπονα και τις καταγγελίες σας καλέστε το ΚΕ.Π.ΚΑ. στο 2310233333.

Αρχική arrow Ενημέρωση arrow Παιδιά και Έφηβοι arrow Μπορείς να βγάλεις ένα παιδί από τον πόλεμο.....
Μπορείς να βγάλεις ένα παιδί από τον πόλεμο..... Εκτύπωση E-mail
12.03.08
...Αλλά πως μπορείς να βγάλεις τον πόλεμο, μέσα από ένα παιδί;
Σε έναν καταυλισμό εσωτερικών προσφύγων Καταυλισμός εσωτερικών προσφύγων στο Makiki. Ανταπόκριση του War Child, Οργανισμού για την προστασία παιδιών σε εμπόλεμες περιοχές.
"Υπάρχουν περίπου 8.000 πρόσφυγες σε αυτόν τον Καταυλισμό. Τα τρία τέταρτα είναι παιδιά. Από τους ενήλικες η πλειοψηφία είναι γυναίκες και ηλικιωμένοι. Ο καταυλισμός στήθηκε από τον Ερυθρό Σταυρό αλλά διοικείται από τους Ταλιμπάν, οι οποίοι δυσκολεύουν την ζωή τόσο των προσφύγων όσο και των ανθρώπων που προσπαθούν να εργαστούν εκεί για να διασφαλίσουν στους πρόσφυγες κάποιες ελάχιστες ανθρώπινες συνθήκες ζωής. Υπάρχουν για παράδειγμα δύο γιατροί, άντρες και οι δυο και δεν τους επιτρέπεται να εξετάσουν τις έγκυες γυναίκες.
Οι πρόσφυγες του καταυλισμού έχουν διανύσει τεράστιες αποστάσεις, συχνά με τα πόδια. Υπάρχουν πρόσφυγες από ολόκληρο το Αφγανιστάν. Το ταξίδι από την Herat μέχρι τον καταυλισμό είναι ίσο με την απόσταση από το Παρίσι ως την Ρώμη. Όταν ρωτήθηκαν γιατί έκαναν αυτό το ταξίδι, απάντησαν εξαιτίας των αμερικανικών επιθέσεων. Τα αποθέματα τους σε τρόφιμα έχουν τελειώσει εξαιτίας της ξηρασίας. Δήλωσαν ακόμα πως εξαιτίας των βομβαρδισμών και το κλείσιμο των γειτονικών συνόρων, τους έχουν περιορίσει σε μια γωνιά της χώρας τους και δεν έχουν άλλη επιλογή από το να παλέψουν για την επιβίωση τους.

Αφγανιστάν:

  •  Συνολικός πληθυσμός: 21 εκατομμύρια
  •  Πληθυσμός κάτω από τα 18: 10 εκατομμύρια
  •  Μέσος όρος ζωής: 42 χρόνια
  •  Ποσοστό των ανθρώπων που γνωρίζουν ανάγνωση: 36%
  •  Ποσοστό του πληθυσμού που υποσιτίζεται: 70%
  •  Ποσοστό του πληθυσμού, που έχει πρόσβαση σε ασφαλές (υγιεινό) νερό: 13%

Ο αντίκτυπος των πολέμων
Εικοσιπέντε χρόνια εμπόλεμης κατάστασης έχουν καταστρέψει το Αφγανιστάν. Εκπαίδευση, υγεία, δημοκρατία και οικονομική ανάπτυξη είναι όροι ξεχασμένοι από τους Αφγανούς μέσα στη δύνη των πολεμικών συγκρούσεων. Τα αποτελέσματα αυτής της πολυετούς κρίσης είναι:

  • 1,7 εκατομμύρια θάνατοι, εξ αιτίας του πολέμου και των ασθενειών
  • 3,5 εκατομμύρια πρόσφυγες στο γειτονικό Πακιστάν και Ιράν

Η σημερινή κρίση
Και σαν να μην ήταν όλα αυτά αρκετά, ο Ο.Η.Ε. υπολογίζει:

  • Οι εσωτερικοί μετανάστες του Αφγανιστάν θα ξεπεράσουν τα 2,2 εκατομμύρια, αυτόν τον χειμώνα. Η έλλειψη τροφίμων έχει δημιουργήσει συνθήκες λιμού, αναγκάζοντας τους πολίτες να εγκαταλείπουν τα σπίτια τους, να τρέφονται με τους σπόρους, που προορίζονται για την γεωργία ή ακόμη και με δηλητηριώδη φυτά.
  • 1,2 εκατομμύρια πρόσφυγες θα προσπαθήσουν να περάσουν τα σύνορα για να πάνε στο Πακιστάν.
  • Διάφορες ασθένειες εκδηλώνονται και διασπείρονται ανεξέλεγκτα σε ολόκληρο το Αφγανιστάν, λόγω έλλειψης φαρμάκων, και ανυπαρξίας υποδομών υγείας (και αν υπήρχε κάποια υποτυπώδης υποδομή, πριν από τους βομβαρδισμούς των Αμερικανών, καταστράφηκε και αυτή κατά τη διάρκειά τους).
  • 7,5 εκατομμύρια από αυτούς, που παρέμειναν μέσα στο Αφγανιστάν, κινδυνεύουν από λιμοκτονία.
  • Η προσπάθεια μεταφοράς τροφίμων, φάρμακων και άλλων βασικών εφοδίων απέτυχε. Η περιβόητη αμερικάνικη ανθρωπιστική βοήθεια ακυρώθηκε από τις αεροπορικές επιδρομές.


Ο αντίκτυπος στα παιδιά του Αφγανιστάν
Τα παιδιά είναι πάντα πιο ευπαθή από τους ενήλικες σε τέτοιες καταστάσεις. Στο Αφγανιστάν, τα παιδιά έχουν επηρεαστεί ιδιαίτερα από τον πόλεμο, την έλλειψη τροφίμων και την αστάθεια του πολιτικού συστήματος της χώρας. Τα στοιχεία που έχουμε στην διάθεση μας λένε πως:

  • Ένα στα τέσσερα παιδιά πεθαίνει πριν φτάσει στην ηλικία των πέντε ετών.
  • Το ποσοστό θνησιμότητας στα νεογέννητα είναι το τρίτο κατά σειρά σε ολόκληρο τον κόσμο.
  • Τα παιδιά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε ασθένειες, συμπεριλαμβανομένης της ιλαράς και της θανατηφόρας διάρροιας.
  • Πολλά παιδιά έχουν χάσει τους γονείς τους ή έχουν αποχωριστεί από αυτούς.
  • Τα περισσότερα παιδιά είναι τρομοκρατημένα από την βία, τον θάνατο και τις ασθένειες που καθημερινά αντιμετωπίζουν.
  • Σχεδόν τα μισά παιδιά του Αφγανιστάν, που είναι κάτω από 5 ετών είναι σοβαρότατα υποσιτισμένα.
  • Το Αφγανιστάν χρειάζεται επειγόντως ανθρωπιστική βοήθεια.


Είναι όμως αρκετή η ανθρωπιστική βοήθεια για να σωθούν τόσα εκατομμύρια ανθρώπινες ζωές, για να ανθίσει ξανά το χαμόγελο στα αθώα παιδικά προσωπάκια; Ας μη γελιόμαστε. Αν κοιτάξουμε στις διάφορες περιοχές του Πλανήτη που δοκιμάστηκαν τις τελευταίες δεκαετίες από πολέμους, δε θα βρούμε καμιά που να έχει ξεπεράσει τις πληγές της, που να μπορεί να δόσει στα παιδιά της τα απαραίτητα. Στο Ιράκ, μια δεκαετία μετά τον πόλεμο του Κόλπου, τα παιδιά πεθαίνουν κατά χιλιάδες από αμυγδαλίτιδα...! Χάρη στο εμπάργκο, που επέβαλε η διεθνής κοινότητα, μετά από πρόταση των Η.Π.Α. , στον "τρομοκράτη Σαντάμ Χουσεϊν" δεν υπάρχουν αντιβιοτικά και αντιπυρετικά. Στη Σερβία πόσες ακόμα ζωές θα χαθούν από έλλειψη τροφίμων και φαρμάκων; Η διεθνής κοινότητα, όμως, είναι ικανοποιημένη γιατί τιμώρησε τον "τρομοκράτη Μιλόσεβιτς". Χωρίς να δικαιολογούμε καμιά τρομοκρατική ενέργεια, όπως αυτή της 11ης Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη, πρέπει όλοι να δηλώσουμε στους ισχυρούς της Γης ότι η σύλληψη και η τιμωρία τρομοκρατών δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για τον αφανισμό ολόκληρων λαών. Οι βομβαρδισμοί και στη γειτονική Γιουγκοσλαβία και στο Αφγανιστάν έδειξαν ότι δεν υπάρχουν επιλεγμένοι στόχοι, δεν υπάρχουν έξυπνες βόμβες. Υπάρχουν αθώα θύματα, υπάρχουν λαοί που κινδυνεύουν με γενοκτονία.

Άραγε όταν καταφεύγουμε σε λύσεις του είδους "Τρομοκρατείστε τους τρομοκράτες" εξοντώνοντας ηθικά, ψυχολογικά και οικονομικά χώρες ολόκληρες ποιός είναι πραγματικά ο τρομοκράτης και ποιό το θύμα της τρομοκρατίας;

Ο πόλεμος, με όποια αφορμή ή αιτία και αν γίνεται είναι πάντα ΠΟΛΕΜΟΣ.

Επιτέλους:

  • Δεν θέλουμε άλλες τραγωδίες.
  • Δεν θέλουμε άλλα θύματα.
  • Δεν θέλουμε άλλα παιδικά μάτια γεμάτα τρόμο.
  • Δεν θέλουμε άλλες παιδικές ψυχές τραυματισμένες για όλη την υπόλοιπη τους ζωή.
  • Δεν θέλουμε άλλη οικολογική επιβάρυνση, άλλη οικολογική καταστροφή από ανεξέλεγκτους βομβαρδισμούς.

Φτάνει πια...

Υπάρχει τρόπος να απαλύνουμε τον ανθρώπινο πόνο, να κάνουμε τον κόσμο μας καλύτερο; Ναι. Αρκεί όλοι μαζί να πάψουμε να είμαστε παθητικοί θεατές - Καταναλωτές σκηνών βίας και πολέμου. Να πάψουμε να ανεχόμαστε την ηθική που κάποια συμφέροντα μας επιβάλλουν. Δεν αρκεί να λυπόμαστε τα θύματα των απανταχού πολέμων. Δεν αρκεί να μαζεύουμε λίγα τρόφιμα, λίγα ρούχα, λίγα χρήματα για να στείλουμε ανθρωπιστική βοήθεια και η οποία είναι αμφίβολο αν θα φτάσει στον προορισμό της. Πρέπει όλοι μαζί να απαιτήσουμε να επανέρθει η δημοκρατία, η σταθερότητα και η ανάπτυξη όχι μόνον στο Αφγανιστάν αλλά σε όλες τις χώρες, που διαλύθηκαν από τον πόλεμο, την βία και την ανέχεια.

Καταναλωτικά Βήματα - Τεύχος Ιανουάριος 2002
Τελευταία ανανέωση ( 04.08.10 )
 
< Προηγ.

©1999-2011 Κέντρο Προστασίας Καταναλωτών - ΚΕ.Π.ΚΑ. Joomla customization by LEoNArt
evden eve nakliyat evden eve nakliyat evden eve nakliyat ?>