online_registration_banner.png

Για τα παράπονα και τις καταγγελίες σας καλέστε το ΚΕ.Π.ΚΑ. στο 2310233333.

Αρχική arrow Υποστήριξη arrow Ευρωκοινοβούλιο arrow 2011 arrow Άμεση δράση για τη ρύπανση από πλαστικά στο θαλάσσιο περιβάλλον της Μεσογείο
Άμεση δράση για τη ρύπανση από πλαστικά στο θαλάσσιο περιβάλλον της Μεσογείο Εκτύπωση E-mail
24.01.11
Ευρωβουλευτής ΠΑ.ΣΟ.Κ., κ. Κρίτων Αρσένης
Θέμα: Άμεση δράση για τη ρύπανση από πλαστικά στο θαλάσσιο περιβάλλον της Μεσογείου
Προς: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Στα νερά της Μεσογείου επιπλέουν περίπου 250 δις μικροσωματίδια πλαστικού σύμφωνα με έρευνα Γάλλων και Βέλγων επιστημόνων (Infremer & University of Liege) που πραγματοποιήθηκε σε δείγματα νερού που ελήφθησαν έξω από τις ακτές της Γαλλίας, της Βόρειας Ιταλίας και της Ισπανίας σε βάθος από 10 έως 15 εκ. Με το 90 % των δειγμάτων που εξετάστηκαν να περιέχουν κομματάκια πλαστικού με μέσο βάρος 1,8 mg, εκτιμάται χονδρικά, ότι σε όλη την επιφάνεια της κλειστής θάλασσας της Μεσογείου επιπλέουν συνολικά 500 τόνοι διαλυμένων πλαστικών απορριμμάτων. Η συγκεκριμένη δίνη δεν είναι η μόνη καθώς από τα τέλη της δεκαετίας του '90, όπου εντοπίσθηκε η μεγάλη δίνη πλαστικών στον Ειρηνικό Ωκεανό, έχουν καταγραφεί άλλες τέσσερις ωκεάνιες δίνες απορριμμάτων.

Τα πλαστικά απορρίμματα στο θαλάσσιο περιβάλλον δε βιοδιασπώνται, αλλά αποσυντίθενται μέσω των αλλοιώσεων που υφίστανται κυρίως από τον ήλιο, τις υψηλές θερμοκρασίες και το αλάτι. Τα πλαστικά σωματίδια παραμένουν στην επιφάνεια της θάλασσας και προσλαμβάνονται μαζί με το φυτοπλαγκτόν ως τροφή από τους υδρόβιους οργανισμούς. Ερευνητές από το Algalita Marine Research Foundation (Rios et al., 2007) επιβεβαίωσαν την ύπαρξη χημικών ουσιών που συνθέτουν τα πλαστικά, στους ιστούς των ψαριών. Μεταξύ άλλων, τα πλαστικά στη θάλασσα λειτουργούν ως «μαγνήτες» για επικίνδυνα χημικά όπως το DDT, PCBs, PAHs, επιβραδυντικά κ.α. Οι τοξικές αυτές ουσίες μέσω της τροφικής αλυσίδας περνούν στα πουλιά, στα θαλάσσια θηλαστικά και τελικά στον άνθρωπο. Με βάση τα ανωτέρω ερωτάται η Επιτροπή:

  1. Έχει πληροφόρηση σχετικά με την πρόσφατη έρευνα για τη Μεσόγειο και τα συμπεράσματά της;
  2. Ποιες αποφάσεις πάρθηκαν στο σεμινάριο για τα θαλάσσια απορρίμματα που πραγματοποιήθηκε στις 8/11/2010 στις Βρυξέλλες; Πρόκειται να ληφθούν άμεσα επιπλέον μέτρα;
  3. Δεδομένου ότι το 80 % των πλαστικών προέρχεται από την ξηρά, ενώ το υπόλοιπο 20 % από τη θάλασσα, τι προτίθεται να κάνει για να μειωθούν οι όγκοι των πλαστικών απορριμμάτων στην πηγή;
  4. Σε κλειστές θάλασσες όπως η Μεσόγειος, η ρύπανση επιτείνεται και από την εισερχόμενη ρύπανση χωρών εκτός ΕΕ. Ποια μέτρα διακρατικού συντονισμού για την αντιμετώπιση της ρύπανσης έχουν ληφθεί; Έχουν αξιολογηθεί; Κρίνεται αναγκαία η λήψη επιπλέον μέτρων και ποιων;


Απάντηση του κ. Potočnik εξ ονόματος της Επιτροπής

Η Επιτροπή ανησυχεί με τη σειρά της για τα όσα θέτει επί τάπητος το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου και έχει γνώση της μελέτης που εκπονήθηκε για τη Μεσόγειο θάλασσα. Η θαλάσσια ρύπανση από απορρίμματα αποτελεί ένα από τα αναδυόμενα ζητήματα στην οδηγία πλαίσιο για τη θαλάσσια στρατηγική (ΟΠΘΣ) η οποία αποβλέπει στην επίτευξη καλής περιβαλλοντικής κατάστασης (ΚΠΣ) στα θαλάσσια ύδατα της Ευρώπης, με χρονικό ορίζοντα το 2020. Η ΕΕ συνέστησε τεχνική ομάδα για τη θαλάσσια ρύπανση από απορρίμματα, προκειμένου να στηρίξει τα κράτη μέλη στην εκπλήρωση των υποχρεώσεων που υπέχουν δυνάμει της ΟΠΘΣ. Η τεχνική αυτή ομάδα προεδρεύεται από το IFREMER (Γαλλικό Ινστιτούτο για την εκμετάλλευση της θάλασσας), λόγω της εν προκειμένω πείρας του και επειδή είχε επίσης εμπλακεί στην πρόσφατη έκθεση για τη Μεσόγειο στην οποία αναφέρθηκε το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου.

Στην ημερίδα για τη θαλάσσια ρύπανση από απορρίμματα, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2010, συζητήθηκαν ενδεχόμενες επιλογές, συμπεριλαμβανομένης της ενίσχυσης της υφιστάμενης νομοθεσίας που αφορά τη ρύπανση από πλοία κατά την επικείμενη αναθεώρηση της οδηγίας για τις λιμενικές εγκαταστάσεις υποδοχής και ο καθορισμός στόχων μείωσης των αποβλήτων σε συνεργασία με τη βιομηχανία πλαστικών. Άλλες ιδέες που συζητήθηκαν περιελάμβαναν τη συνεργασία με χώρες μη-μέλη οι οποίες διαθέτουν εκτενή πείρα στον τομέα αυτό, όπως είναι οι ΗΠΑ, και την ανάγκη για μεγαλύτερη και περισσότερο τυποποιημένη παρακολούθηση της θαλάσσιας ρύπανσης από απορρίμματα στις περιοχές που εμπίπτουν στις περιφερειακές θαλάσσιες συμβάσεις. Οι συμμετέχοντες απηύθυναν επίσης έκκληση για τη διενέργεια περαιτέρω ερευνών στον τομέα της τοξικότητας και των επιδράσεων της θαλάσσιας ρύπανσης από απορρίμματα, ιδίως των μικροπλαστικών.

Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, όντως ποσοστό που αγγίζει και το 80 % των απορρυπαντικών της θαλάσσιας ρύπανσης είναι μη-βιοαποδομήσιμο πλαστικό υλικό το οποίο αποσυντίθεται σταδιακά. Από τα πλαστικά απορρίμματα που καταλήγουν στους ωκεανούς, είτε επιπλέοντα είτε σε κατάσταση βύθισης, υπολογίζεται ότι το 80 % προέρχεται από χερσαίες πηγές και το 20 % από ωκεάνιες(1). Το Δεκέμβριο του 2010, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κοινοποίησε μελέτη με τίτλο «Πλαστικά απορρίμματα στο περιβάλλον»(2).

Προκειμένου να υπάρξει αποτέλεσμα, είναι αναγκαία η επικέντρωση σε όλες τις πτυχές του κύκλου αποβλήτων, κατά τρόπο συνολικό: δράσεις με στόχο αλλαγές στο σχεδιασμό και την παραγωγή, αυξημένη πρόληψη, κατάρτιση και ευαισθητοποίηση, έρευνα και παρακολούθηση, ενίσχυση υφιστάμενων πολιτικών και τόνωση διορθωτικών δραστηριοτήτων. Είναι σημαντικό να υπάρξει στο εξής συνεργασία με τη βιομηχανία, τους επιστημονικούς κύκλους, τους ΜΚΟ, διάφορα ινστιτούτα, τα κράτη μέλη και τρίτες χώρες σε ενωσιακό, περιφερειακό, εθνικό και τοπικό επίπεδο.

Περιφερειακές συμβάσεις όπως η σύμβαση της Βαρκελώνης για τη Μεσόγειο Θάλασσα διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην εκτίμηση των προβλημάτων που αφορούν τη θαλάσσια ρύπανση από απορρίμματα, στο συντονισμό της παρακολούθησης και στον εντοπισμό των πηγών ρύπανσης. Το ζητούμενο για το αμέσως προσεχές μέλλον είναι η εφαρμογή της εξαγγελθείσας στρατηγικής για την κατάλληλη διαχείριση της θαλάσσιας ρύπανσης από απορρίμματα στη Μεσόγειο, με στόχο τη θέσπισή της από τη συνδιάσκεψη των μερών, το Νοέμβριο του 2011. Πρέπει επίσης να αναγνωριστεί ότι και άλλοι φορείς, όπως ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (ΔΝΟ) και οι οικείες συμβάσεις MARPOL (δηλαδή το παράρτημα V), διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο όσον αφορά τον περιορισμό των αποβλήτων που προέρχονται από πλοία.

Τελευταία ανανέωση ( 18.05.11 )
 
< Προηγ.   Επόμ. >

©1999-2011 Κέντρο Προστασίας Καταναλωτών - ΚΕ.Π.ΚΑ. Joomla customization by LEoNArt
evden eve nakliyat evden eve nakliyat evden eve nakliyat ?>