online_registration_banner.png

Για τα παράπονα και τις καταγγελίες σας καλέστε το ΚΕ.Π.ΚΑ. στο 2310233333.

Αρχική arrow Ενημέρωση arrow Περιβάλλον arrow Ρύπανση arrow Η Ε.Υ.Α.Θ. ΠΩΛΕΙΤΑΙ; ΓΙΑΤΙ;
Η Ε.Υ.Α.Θ. ΠΩΛΕΙΤΑΙ; ΓΙΑΤΙ; Εκτύπωση E-mail
16.08.10

ho_079.jpgΤον Απρίλιο του 2009, ξαφνικά, ανακοινώθηκε πως πωλείται η Ε.Υ.Α.Θ. (Εταιρία Υδρεύσεως και Αποχετεύσεως Θεσσαλονίκης). Το ΚΕ.Π.ΚΑ., με δελτίο τύπου, στις 23 Απριλίου 2009, εξέφρασε την αντίθεσή του, στην πώληση αυτή και κάλεσε την κυβέρνηση να σταματήσει κάθε διαδικασία παράδοσης του δημόσιου αυτού αγαθού, σε ιδιωτικά συμφέροντα αμφιβόλων προθέσεων.

Στις 17 Ιουνίου 2009, το Σωματείο εργαζομένων Ε.Υ.Α.Θ. διοργάνωσε ημερίδα, στην αποθήκη 1, στο λιμάνι, στη Θεσσαλονίκη, με θέμα: «Νερό: Παρελθόν-Παρόν –Μέλλον». Στην ημερίδα, ο Πρόεδρος του ΚΕ.Π.ΚΑ. και μέλος της Ε.Ε. του Ε.Σ.Κ.Α., κ. Νίκος  Τσεμπερλίδης, ανέλυσε, ως βασικός ομιλητής, πώς συνδέονται τα δικαιώματα των καταναλωτών, με το νερό και τις αντιρρήσεις των καταναλωτών, στην πώληση της Ε.Υ.Α.Θ. Παρέθεσε στοιχεία, από τη διεθνή εμπειρία παρόμοιων πωλήσεων, σε άλλες χώρες και τα ολέθρια αποτελέσματα, που είχαν, στους καταναλωτές. Τα στοιχεία αντλήθηκαν από την ιστοσελίδα της Μ.Κ.Ο., Public Citizen.

Παραθέτουμε το κείμενο της ομιλίας του κ. Νίκου Τσεμπερλίδη.

«Το νερό είναι δημόσιο αγαθό!

"Καταναλωτές είμαστε όλοι. Πρόκειται για την μεγαλύτερη οικονομική ομάδα, η οποία επηρεάζει αλλά και επηρεάζεται, σχεδόν από κάθε δημόσια ή ιδιωτική οικονομική απόφαση, τη μόνη σημαίνουσα οικονομική ομάδα, η οποία δεν είναι αποτελεσματικά οργανωμένη και της οποίας οι απόψεις δεν ακούγονται..." Τ.Φ. ΚΕΝΕΝΤΙ 15/3/1963

Είναι ένα κομμάτι από την ομιλία του ΚΕΝΕΝΤΙ, Προέδρου των Η.Π.Α., στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών. Έτσι, ξεκίνησε η διαδικασία αναγνώρισης των 8 βασικών δικαιωμάτων των Καταναλωτών από τον Ο.Η.Ε. Θεωρούμε πολύ σημαντικό το ότι τα δικαιώματα των Καταναλωτών έχουν αναγνωριστεί, από τον Ο.Η.Ε. Με τον τρόπο αυτό, αναδεικνύονται, σε εξίσου σημαντικά, με τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ας δούμε, αναλυτικά, τα 8 δικαιώματα των Καταναλωτών και πως αυτά συνδέονται με το νερό:


Δικαίωμα στην ικανοποίηση των βασικών αναγκών.
Ενώ αποτελεί την προϋπόθεση, για την ύπαρξη των υπόλοιπων 7 δικαιωμάτων και αφορά την εξασφάλιση της πρόσβασης του ατόμου, του- καταναλωτή στα είδη διατροφής, ένδυσης, κατοικίας, στις υπηρεσίες υγείας, παιδείας κ.λ.π., δεν έχει αναγνωριστεί, επίσημα, από τον Ο.Η.Ε., ως δικαίωμα των καταναλωτών. Ορισμένα τμήματα αυτού του δικαιώματος περιλαμβάνονται, στα ανθρώπινα δικαιώματα. Το Δικαίωμα, όμως, στο νερό και τις υπηρεσίες υγιεινής αποτελεί σημαντική παράμετρο του δικαιώματος των καταναλωτών, στην ικανοποίηση των βασικών αναγκών. Αναγνωρίστηκε, από τον Ο.Η.Ε., μόλις τον Οκτώβριο του 2002. Σήμερα, 1,1 δισεκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση, σε ασφαλές, πόσιμο νερό και σε συνθήκες υγιεινής. 30.000 άνθρωποι πεθαίνουν, καθημερινά, από ασθένειες, που συνδέονται, με την έλλειψη πόσιμου νερού και υγιεινής. Το 2025, τα 2/3 του συνολικού πληθυσμού της γης θα ζουν, σε δύσκολες συνθήκες, όσον αφορά την πρόσβαση στο νερό, η οποία αποτελεί βασικό συντελεστή της δημόσιας υγείας, της προσωπικής αξιοπρέπειας και ολοκλήρωσης του ανθρώπου. Οι κλιματικές αλλαγές θέτουν το νερό, σε κίνδυνο. Μεγάλα τμήματα της χώρας μας απειλούνται, με ερημοποίηση. Ο τρόπος διαχείρισης του νερού μπορεί προκαλέσει και να επισπεύσει καταστροφές ή να ανατρέψει τα δυσοίωνα σενάρια, για το μέλλον.

Δικαίωμα στην ασφάλεια:
Αφορά την ασφάλεια τόσο των προϊόντων, που καταναλώνουμε, όσο και των υπηρεσιών, που χρησιμοποιούμε. Και τα προϊόντα και οι υπηρεσίες πρέπει να πληρούν κάποιες προδιαγραφές, ώστε να μην επιφέρουν βλάβες, στη σωματική και ψυχική υγεία των Καταναλωτών. Η παροχή, στους καταναλωτές, ασφαλούς και πόσιμου νερού, αποτελεί δικαίωμα, που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί.

Δικαίωμα στην πληροφόρηση:
Ο Καταναλωτής πρέπει να παίρνει σαφή και λεπτομερή πληροφόρηση, για τα αγαθά, που προτίθεται να καταναλώσει. Όλοι γνωρίζουμε ότι, από την αρχή του ανθρώπινου είδους, η πληροφόρηση έπαιζε πρωταρχικό ρόλο, στην ανάπτυξη του Ανθρώπου. Στο παρελθόν, η πληροφόρηση αποτελούσε κτήμα μόνον συγκεκριμένων μικρών ομάδων, οι οποίες στόχευαν στη χειραγώγηση των μαζών, εκμεταλλευόμενες την άγνοιά τους. Σήμερα, έχουμε περάσει στον αντίποδα. Κατακλυζόμαστε από τέτοιο όγκο πληροφοριών, που, πολλές φορές, δε μπορούμε να αξιολογήσουμε. Και, βέβαια, μέσα στην πληθώρα αυτή, διατρέχουμε και τον κίνδυνο της παραπληροφόρησης, είτε αθέλητης είτε, πολύ συχνά, εσκεμμένης. Δε θα έπρεπε, λοιπόν, οι καταναλωτές να γνωρίζουν τι πρόκειται να συμβεί, στον τομέα της ύδρευσης της δεύτερης μεγαλύτερης πόλης της Ελλάδας;


Δικαίωμα στην επιλογή:
Προϋπόθεση αυτού του δικαιώματος αποτελούν η σωστή πληροφόρηση, η ύπαρξη επάρκειας αγαθών, στην αγορά και η προσφορά ομοειδών ειδών, που διασφαλίζουν την επιλογή. Στο θέμα του νερού, το οποίο παρέχεται, υπό καθεστώς μονοπωλίου, φαινομενικά, δεν ισχύει αυτό το δικαίωμα. Όμως, η εμπειρία έχει αποδείξει ότι κρατικά μονοπώλια, με κοινωνικό έλεγχο, που λειτουργούν, με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, προστατεύουν πολύ καλύτερα τους καταναλωτές, από ιδιώτες πάροχους, που λειτουργούν, χωρίς κοινωνικό έλεγχο και με μόνο κριτήριο το οικονομικό κέρδος.

Δικαίωμα στην εκπροσώπηση:
Ο Καταναλωτής πρέπει να μπορεί να συμμετέχει, σε όλα τα όργανα, που αποφασίζουν πολιτικές, σε όλα τα κέντρα λήψης αποφάσεων. Επειδή η συμμετοχή κάθε Καταναλωτή, μεμονωμένα, είναι αδύνατη, όπως καταλαβαίνουμε όλοι, οι Καταναλωτές εκπροσωπούνται, από τον αντιπρόσωπο της Καταναλωτικής Οργάνωσης, στην οποία είναι μέλη. Σε ποια ιδιωτική επιχείρηση, θα γίνει αποδεκτή η εκπροσώπηση των καταναλωτών και ο κοινωνικός έλεγχος, που πρέπει να ασκείται;

Δικαίωμα στην αποζημίωση:
Σε περίπτωση που υποστούμε κάποια βλάβη, εξ αιτίας ελαττωματικού προϊόντος η ελλιπούς υπηρεσίας, μπορούμε να διεκδικήσουμε και να λάβουμε αποζημίωση. Το δικαίωμα αυτό περιορίζει τυχόν ασυδοσία των παραγωγών - προμηθευτών, θέτοντάς τους, προ των ευθυνών τους. Παρακάτω θα δούμε πολλά προβλήματα καταναλωτών, που δημιούργησαν ιδιώτες πάροχοι νερού. Ποιες αποζημιώσεις δόθηκαν, στους καταναλωτές;


Δικαίωμα στην εκπαίδευση:
Αφορά την εκπαίδευση των πολιτών, σε σχέση με την κατανάλωση, με σκοπό οι Καταναλωτές να γνωρίσουν τα δικαιώματά τους και να συνειδητοποιήσουν τη δύναμή τους, στη λειτουργία της αγοράς. Η εκπαίδευση των καταναλωτών, για τη σωστή διαχείριση και εξοικονόμηση νερού είναι απαραίτητος παράγοντας, για τη διάσωση του πλανήτη μας και την επιβίωση των επόμενων γενεών. Ποια ιδιωτική επιχείρηση θα επενδύσει, σε τέτοιες δράσεις;

Δικαίωμα σε ένα υγιεινό περιβάλλον:
Έχει αποδειχτεί ότι η υγεία μας επηρεάζεται κατά:

  • 30% από το περιβάλλον
  • 30% από τη διατροφή
  • 30% από την κληρονομικότητα και
  • 10% από την επιστήμη της ιατρικής.
    Αν συνυπολογίσουμε την επιβάρυνση του περιβάλλοντος, από τους τρόπους παραγωγής και τη συμμετοχή του μολυσμένου περιβάλλοντος, στην παραγωγή των ειδών της διατροφής, αντιλαμβανόμαστε, αμέσως, ότι το περιβάλλον αναδεικνύεται, σε κυρίαρχο παράγοντα, για την καλή μας υγεία. Καταλαβαίνουμε, λοιπόν, το σημαντικό ρόλο του νερού, στη διασφάλιση του δικαιώματός μας, σε ένα υγιεινό περιβάλλον. Χωρίς νερό ή με μολυσμένο νερό, αυτό το δικαίωμα παύει να υφίσταται.

Η πρόσβαση, λοιπόν, στο πόσιμο νερό, και στις συνθήκες υγιεινής, αποτελεί θεσμοθετημένο και αναγνωρισμένο, από τον Ο.Η.Ε., δικαίωμα των καταναλωτών. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναγνωρίζει το καθαρό νερό, ως τον πιο σημαντικό παράγοντα, για τη δημόσια υγεία. Το νερό, με βάση την ευρωπαϊκή νομοθεσία, αποτελεί καθολική υπηρεσία. Οι κυβερνήσεις είναι υπεύθυνες να διασφαλίζουν την πρόσβαση όλων των πολιτών, στο νερό, με συγκεκριμένες προδιαγραφές ποιότητας και σε προσιτές τιμές. Το νερό και η αποχέτευση είναι δημόσια αγαθά, στα οποία πρέπει να διασφαλίζονται συγκεκριμένη ποιότητα και πρόσβαση όλων, ανεξάρτητα, από τον τόπο διαμονής και εργασίας, ανεξάρτητα, από την οικονομική κατάσταση και ανεξάρτητα, από τη σωματική ακεραιότητα. Επομένως τα δημόσια αγαθά δεν είναι δυνατό να παραδίδονται, σε ιδιωτικά συμφέροντα, αμφίβολων προθέσεων. Η προστασία του νερού αποτελεί βασικό στοιχείο της προστασίας του περιβάλλοντος. Ήδη, η λειψυδρία απειλεί πολλές χώρες του πλανήτη και η Ελλάδα είναι μια χώρα, όπου το νερό αποτελεί είδος, προς εξαφάνιση. Η ποιότητα και η αποτελεσματικότητα των αποχετευτικών συστημάτων παίζουν, σημαντικό ρόλο, στην προστασία του περιβάλλοντος και στην αποτροπή της μόλυνσης του πλανήτη (υπόγεια ύδατα, ποτάμια, θάλασσες κ.λπ.).

Σήμερα, τρεις πολυεθνικές εταιρίες, η γαλλική Suez, η γαλλική Vivid και η γερμανική ROWE είναι οι μεγαλύτερες ιδιωτικές εταιρίες, που ελέγχουν τις υπηρεσίες ύδρευσης και αποχέτευσης, παγκοσμίως. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Public Citizen, Οργάνωσης Καταναλωτών στις Η.Π.Α., η εμπειρία της ιδιωτικοποίησης των υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης, δε θα λέγαμε ότι είναι ενθαρρυντική.

Σύμφωνα με την Public Citizen, στην Αγγλία και στη Γαλλία, όπου ιδιωτικοποιήθηκαν οι υπηρεσίες ύδρευσης, παρουσιάστηκαν αυξήσεις τιμών, υποβάθμιση ποιότητας, απώλεια ελέγχου των αποθεμάτων νερού, αύξηση της διαφθοράς.

Στην Αγγλία, η Πρωθυπουργός Μάργκαρετ Θάτσερ, στη λογική του άκρατου νεοφιλελευθερισμού, το 1989, ιδιωτικοποίησε 10 δημόσιες εταιρίες ύδρευσης – αποχέτευσης, στην Αγγλία και στην Ουαλία, μέσω πώλησης των περιουσιακών τους στοιχείων, σε ιδιώτες. Την ίδια στιγμή, όμως, δημιουργήθηκε η ρυθμιστική αρχή ΟFWAT (Office of Water Services), η οποία ακολούθησε τα πρότυπα αντίστοιχων αρχών, για τις τηλεπικοινωνίες και την ενέργεια και η οποία ορίστηκε, ως εποπτικός φορέας, για την ύδρευση και την αποχέτευση. Παράλληλα, η DWI45I (Drinking Water Inspectorate), Υπηρεσία Εποπτείας Πόσιμου Νερού, ελέγχει την ποιότητα του νερού και η Αρχή Προστασίας Περιβάλλοντος (Environment Agency) ελέγχει τη μόλυνση, στα ποτάμια και στο περιβάλλον. Η ρυθμιστική αρχή OFWAT έθεσε και συνεχίζει να θέτει όρια, στις τιμές, έθεσε υποχρεωτικά πρότυπα ποιότητας πόσιμου νερού και προστασίας του περιβάλλοντος. Παρά την ύπαρξη τριών ελεγκτών, υπήρξαν προβλήματα και μάλιστα η αποτελεσματικότητα της ιδιωτικοποίησης θεωρείται αμφισβητήσιμη. Σύμφωνα, με στοιχεία της Public Citizen, τα οποία υποστηρίζει, σε μελέτη του 2001 και ο Διεθνής Ερευνητικός Οργανισμός, για τις Δημόσιες Υπηρεσίες:

  • Τα πρώτα 4 χρόνια, μετά την ιδιωτικοποίηση, οι τιμές αυξήθηκαν, κατά 50%.
  • Τα πρώτα 8 χρόνια, μετά την ιδιωτικοποίηση, τα κέρδη των εταιριών υπερδιπλασιάστηκαν (+147%).
  • Ο αριθμός των διακοπών των συνδέσεων των νοικοκυριών τριπλασιάστηκε, τα 5 πρώτα χρόνια, μετά την ιδιωτικοποίηση, φτάνοντας τις 18.636, το 1994.
  • Οι ιδιώτες, τότε, πρότειναν τους μετρητές, με προπληρωμή, στους καταναλωτές, που αδυνατούσαν να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους.
  • Η δημόσια κατακραυγή ανάγκασε το κοινοβούλιο να νομοθετήσει απαγόρευση της διακοπής νερού, λόγω μη πληρωμής των λογαριασμών.
  • Μελέτη του 1994 δείχνει αύξηση κρουσμάτων δυσεντερίας, σε μεγάλες αστικές περιοχές.
  • Οι επενδύσεις μειώθηκαν.
  • Τέθηκε σε κίνδυνο η δημόσια υγεία, γιατί οι ιδιώτες πάροχοι «έκοβαν» το νερό, στους καταναλωτές, που αδυνατούσαν να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους.
  • Η κυβέρνηση Θάτσερ διέγραψε χρέη περίπου 5 δισεκατομμυρίων λιρών των εταιριών ύδρευσης, πριν την ιδιωτικοποίηση.
  • Η κυβέρνηση Θάτσερ έδωσε προίκα ύψους, περίπου, 2,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων, στις ιδιωτικές εταιρίες, που ανέλαβαν τις υπηρεσίες ύδρευσης και αποχέτευσης.
  • Απολύθηκε το 25% του εργατικού δυναμικού των εταιριών, που ιδιωτικοποιήθηκαν. Περίπου, 100.000 εργαζόμενοι, κυρίως έμπειροι εργαζόμενοι, έχασαν την εργασία τους.
  • Αποτέλεσμα των απολύσεων ήταν οι καθυστερήσεις, στην παροχή υπηρεσιών και τα εργατικά ατυχήματα.
  • Η μεγαλύτερη εταιρία ύδρευσης και αποχέτευσης, στην Αγγλία η Thames Water, από το 1999, έχει καταδικαστεί πάνω από 24 φορές, για παραβάσεις, που αφορούν την προστασία του περιβάλλοντος και τη δημόσια υγεία. Της έχει επιβληθεί πρόστιμο περίπου 700.000 δολάρια, γιατί «έριξε» ακατέργαστα λήμματα, σε κανάλια νερού, δρόμους, αυλές, ακόμα και σπίτια πολιτών.

Η Παγκόσμια Τράπεζα, βέβαια, φέρνει κάποιες αντιρρήσεις:

  • Αυξήθηκαν οι επενδύσεις, στα πρώτα 6 χρόνια, μετά την ιδιωτικοποίηση.
  • Βελτιώθηκε η ποιότητα του πόσιμου νερού.
  • Βελτιώθηκε η ποιότητα των υδάτων των ποταμών.

Παραδέχεται, όμως, ότι:

  • Αυξήθηκαν οι τιμές.
  • Αυξήθηκαν τα κέρδη της βιομηχανίας.

Τι συνέβη, σε άλλες χώρες, σύμφωνα, με την Public Citizen:

  • Στη Γαλλία, οι αυξήσεις, στις τιμές, ανήλθαν, στο 150%.
  • Αρκετοί δημόσιοι λειτουργικοί καταδικάστηκαν, για δωροδοκίες.
  • Το κυνήγι του κέρδους οδήγησε, σε υποβάθμιση της ποιότητας.
  • Οι καταναλωτές, στο Μπουένος Άιρες, μετά την ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης, βρέθηκαν, χωρίς νερό, γιατί δεν κατάφεραν να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους, παρά τους ισχυρισμούς του παγκόσμιου κολοσσού Suez, ότι οι τιμές μειώθηκαν.
  • Το 2005, καταναλωτές, στο Μπουένος Άιρες και στη Βολιβία, διαδήλωσαν, ζητώντας να φύγει η εταιρία Suez, από τις χώρες τους.
  • Στις Φιλιππίνες, η αποτυχία της εταιρίας Manilad Water (θυγατρική της Suez) να συνδέσει τους οικιακούς καταναλωτές, με το δίκτυο διανομής είχε, ως αποτέλεσμα να ξεσπάσει χολέρα και δυσεντερία, με 6 νεκρούς και 725 βαριά ασθενείς, στην περιοχή Τόντο της Μανίλα.
  • Καταναλωτές, στις Η.Π.Α. και στον Καναδά παραπονούνται, για την προβληματική λειτουργία της εταιρίας United Water, επίσης, θυγατρικής της Suez.
  • Η Παγκόσμια Τράπεζα φαίνεται να έχει «περίεργες» σχέσεις, με την πολυεθνική εταιρία Suez, καθώς η βασική ομιλία, στην 3η ετήσια συνέλευση του προσωπικού της Παγκόσμιας Τράπεζας, το 2002, έγινε, από το υψηλό στέλεχος της Suez.

Όλα τα παραπάνω είναι δημοσιευμένα, στην ιστοσελίδα της οργάνωσης Public Citizen.

Αλλά ας μη μείνουμε, στη διεθνή μόνον εμπειρία. Ας δούμε και τα δικά μας προβλήματα, με ιδιώτες παρόχους νερού. Τον Αύγουστο του 2006, στο ΚΕ.Π.ΚΑ., δεχτήκαμε ερωτήματα καταναλωτών – μελών του ΚΕ.Π.ΚΑ., που αφορούσαν την καταλληλότητα του νερού, που διατίθεται, από ιδιωτικές εταιρίες παροχής νερού, σε περιοχές του Δήμου Καλλικράτειας. Οι καταναλωτές εξέφραζαν φόβους ότι το νερό ήταν ακατάλληλο, για ανθρώπινη χρήση.

Απευθύναμε έγγραφα στη Νομαρχία Χαλκιδικής και στο Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Μετά από ταλαιπωρία δυόμισι ετών και έπειτα, από επανειλημμένες γραπτές υπενθυμίσεις μας και από προειδοποίησή μας, ότι θα δημοσιεύσουμε την αλληλογραφία, μας, η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, τον Οκτώβριο του 2008, μας ανακοίνωσε την απαγόρευση χρήσης και διάθεσης νερού, που προέρχεται, από 9 ιδιωτικές εταιρίες, γιατί διαπίστωσε ακαταλληλότητα για ανθρώπινη κατανάλωση του νερού που αντλείται από τα εν λόγω έργα, καθώς: κατόπιν αναλύσεων, που πραγματοποιήθηκαν τα έτη 2005, 2006, διαπιστώθηκε ότι τα νερά βρέθηκαν ακατάλληλα, είτε χημικά είτε μικροβιολογικά, κατά περίπτωση και κατόπιν αναλύσεων, που πραγματοποιήθηκαν τα έτη 2007& 2008, διαπιστώθηκε ότι τα νερά εξακολουθούσαν να είναι ακατάλληλα, είτε χημικά είτε μικροβιολογικά, κατά περίπτωση. Και ενώ οι εταιρίες και η Περιφέρεια διαβεβαίωναν ότι οι καταναλωτές είχαν ενημερωθεί ότι το νερό είναι ακατάλληλο, για κάθε ανθρώπινη χρήση, εμείς, στο ΚΕ.Π.ΚΑ. ανακαλύψαμε ότι ελάχιστοι γνώριζαν και αναγκαστήκαμε να ανακοινώσουμε το πρόβλημα και τα ονόματα των εταιριών, στον τύπο.

Και τώρα, πουλάμε και την Ε.Υ.Α.Θ., χωρίς να λαμβάνουμε κανένα μέτρο. Και επιπλέον, λίγο πριν την πώληση, σε ιδιώτες, επεκτείνουμε το δίκτυο της Ε.Υ.Α.Θ. και αντικαθιστούμε τους μετρητές των καταναλωτών, υποχρεώνοντας επιχείρηση και καταναλωτές να βάλουν, βαθιά, το χέρι στην τσέπη. Αυξάνουμε, δηλαδή, την προίκα, που θα παραδώσουμε, στους ιδιώτες.

Το ΚΕ.Π.ΚΑ. δεν είναι apriori αντίθετο, με την απελευθέρωση της αγοράς των υπηρεσιών. Είναι αντίθετο με την αντικατάσταση, χωρίς όρους και προϋποθέσεις προστασίας των δικαιωμάτων των καταναλωτών, ενός κρατικού μονοπωλίου, από ένα ιδιωτικό. Είναι αντίθετο με την, άνευ όρων, παράδοση των δημόσιων αγαθών, σε ιδιώτες. Η εμπειρία μας, από την απελευθέρωση των τηλεπικοινωνιών, στη χώρα μας, μας κάνει να είμαστε απαισιόδοξοι, για την πώληση της Ε.Υ.Α.Θ. Επί χρόνια, οι εναλλακτικοί πάροχοι προκάλεσαν τεράστια προβλήματα, στους καταναλωτές, μέχρι που τον Ιούλιο του 2008, μετά από μεγάλες προσπάθειες και πιέσεις του ΚΕ.Π.ΚΑ., η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων δημιούργησε αυστηρό νομοθετικό πλαίσιο, για τη λειτουργία τους.

Οι καταναλωτές ρωτούμε αυτούς, που αποφάσισαν, ερήμην μας, την πώληση της Ε.Υ.Α.Θ.:

  • Λαμβάνουν υπόψη τους όλα τα παραπάνω προβλήματα, όπως καταγράφονται, από την Public Citizen;
  • Γνωρίζουν ότι, παγκοσμίως, 5 εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως παιδιά, πεθαίνουν, κάθε χρόνο, εξ αιτίας της έλλειψης καθαρού νερού και συνθηκών υγιεινής;
  • Ποια μέτρα θα λάβουν, για να διασφαλίσουν τη σωστή διαχείριση του νερού;
  • Ποια μέτρα θα λάβουν, για να διασφαλίσουν, το θεσμοθετημένο δικαίωμά μας, την πρόσβαση, δηλαδή των καταναλωτών, στο καθαρό νερό και στις συνθήκες υγιεινής;
  • Ποια μέτρα θα λάβουν, για τη διαμόρφωση των τιμών;
  • Ποια μέτρα θα λάβουν, για τη διασφάλιση της ποιότητας των υπηρεσιών;
  • Ποια μέτρα θα λάβουν, για την εκπροσώπηση των καταναλωτών, δηλαδή, για τον κοινωνικό έλεγχο, στην ιδιωτική εταιρία;
  • Ποια μέτρα θα λάβουν, για να διασφαλίσουν την εκπαίδευση των καταναλωτών, στην ορθή διαχείριση του νερού;

Η ανακοίνωση της πώλησης της Ε.Υ.Α.Θ. δεν καλύπτει κανένα ερώτημά μας. Δείχνει μόνον ότι ξεπουλάμε ένα υπέρτατο δημόσιο αγαθό, γιατί μας χρειάζονται χρήματα.

Το ΚΕ.Π.ΚΑ. δεν είναι καθόλου ικανοποιημένο, από τη λειτουργία της σημερινής Διοίκησης της Ε.Υ.Α.Θ. Επιστολές-παρεμβάσεις μας παραμένουν, στα αζήτητα, μέχρι να επανέλθουμε και να ξανά επανέλθουμε, γραπτώς, υπενθυμίζοντας, με αυστηρότητα, την υποχρέωση της εταιρίας να απαντά, σε αλληλογραφία, με τις επίσημα πιστοποιημένες ενώσεις καταναλωτών. Διαφημίσεις εταιριών και προϊόντων, που συνοδεύουν τους λογαριασμούς των καταναλωτών, πρακτική η οποία, για εμάς, είναι απαράδεκτη, από μια δημόσια επιχείρηση, που παρέχει δημόσια αγαθά. Περίεργες συνεργασίες και χορηγίες, σε περίεργες ενώσεις καταναλωτών, οι οποίες δεν είναι καν πιστοποιημένες, σύμφωνα με δημοσιεύματα του τύπου.

Οι καταναλωτές απαιτούμε:

  • Διασφάλιση της υγείας μας
  • Διασφάλιση της καθολικότητας των υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης
  • Διασφάλιση των οικονομικών μας συμφερόντων
  • Διασφάλιση ότι οι φτωχοί καταναλωτές δε θα βρεθούν, χωρίς νερό, γιατί αδυνατούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους

Οι καταναλωτές λέμε:

  • ΟΧΙ στην πώληση της Ε.Υ.Α.Θ., σε ιδιώτες!
  • ΟΧΙ στη μετατροπή ενός κρατικού μονοπωλίου, σε ιδιωτικό!
  • ΟΧΙ στη μετατροπή των καταναλωτών, σε θύματα ιδιωτών, που δρουν ανεξέλεγκτα!

Το ΚΕ.Π.ΚΑ. – Κέντρο Προστασίας Καταναλωτών εκφράζει την αντίθεσή του, στην πώληση της Ε.Υ.Α.Θ., σε ιδιωτική εταιρία, όπως ανακοινώθηκε.»

Το ΚΕ.Π.ΚΑ. συμμετείχε, στην πορεία διαμαρτυρίας, για την πώληση της Ε.Υ.Α.Θ., που διοργάνωσαν οι εργαζόμενοι της εταιρίας, στις 25 Ιουνίου, το απόγευμα. Η πορεία ξεκίνησε, από την Ε.Υ.Α.Θ., στην οδό Εγνατία, στο Σιντριβάνι και αφού διέσχισε την πόλη, κατέληξε, στο Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης, όπου οι εργαζόμενοι προσπάθησαν να δώσουν ψήφισμα διαμαρτυρίας, στον Υπουργό Μακεδονίας-Θράκης, κ. Σταύρο Καλαφάτη. Επειδή, όμως, δεν έγιναν δεκτοί, γιατί ο Υπουργός απουσίαζε, θυροκόλλησαν το ψήφισμα.

Την επόμενη ημέρα, το πρωί, το ΚΕ.Π.ΚΑ. συμμετείχε, μαζί με τους εργαζομένους της Ε.Υ.Α.Θ., και φορείς της Θεσσαλονίκης, σε διαμαρτυρία, έξω από το Χρηματιστηριακό Κέντρο Θεσσαλονίκης, για να εμποδίσουμε τη συνεδρίαση του Δ.Σ. της Ε.Υ.Α.Θ., στο οποίο ανακοινωνόταν η πώληση της εταιρίας.

Το ΚΕ.Π.ΚΑ. παρακολουθεί την εξέλιξη της υπόθεσης. Δηλώνουμε ότι είμαστε αποφασισμένοι να αγωνιστούμε, μαζί με τους εργαζομένους, στην Ε.Υ.Α.Θ., και όσους φορείς της Θεσσαλονίκης είναι αντίθετοι, στην πώληση του νερού, για να μην επιτρέψουμε να μετατραπεί ένα δημόσιο και κοινό αγαθό, σε μέσο κερδοσκοπίας.

Πηγή: Public Citizen

Καταναλωτικά Βήματα Σεπτεμβρίου - Οκτωβρίου 2009

Τελευταία ανανέωση ( 16.08.10 )
 
< Προηγ.   Επόμ. >

©1999-2011 Κέντρο Προστασίας Καταναλωτών - ΚΕ.Π.ΚΑ. Joomla customization by LEoNArt
evden eve nakliyat evden eve nakliyat evden eve nakliyat ?>